Piosenka dla Wandy Warskiej
Człowieka dobrego spotkać
niełatwo jest
a jeszcze chcesz żeby był
wprost doskonały
miał mądre ciało
Żeby miał głos jak śpiew
i żeby nim śpiewał
i by przepraszał gdy się gniewasz
I żeby w rysie jego warg
widzieć jak trafnie można milczeć
i żeby serio mówił: Przyjdę!
A zapytany: Jak mi w tym jest?
wyraźnie mówił: Bardzo ładnie!
I podpowiedział coś
gdy nie zgadniesz.
I żeby dotyk miał jak deszcz
i żeby nim chłodził
a kiedy powiesz: Jeszcze bądź
- by nie odchodził
I żeby uśmiech miał jak wiatr
co bawi trzciny
I cię na sześciu skrzydłach niósł
Jak serafiny
- Ale nie wszystko mamy, no a już
Ale nie wszystko mamy, no a już
Dobroć czyjaś jak wino jest i jak chleb
- A czym jest brak ty wiesz ty wiesz
******
(Nuta, pomysł, początek i zakończenie powstały dawno temu, a środkowe zwrotki dopisałem w Palermo -
popijając samotnie wieczorem vino bianco w kawiarnianym ogródku;
XII Kongres Filozofii Średniowiecznej przypadł na straszne upały, jakich najstarsi tubylcy nie pamiętali,
co wywarło pewien wpływ na moją twórczość:)
Nie wróciłbym do tego wiersza, gdybym nie spotkał na kongresie dr Gabrieli Kurylewicz.
Dwujęzycznie
Jak dużo miejsca umie zrobić w ustach
które zdobywa
język
Ile języków się tam mieści,
w miejscu ich spotkania obok siebie,
między sobą, pod nad w poprzek wzdłuż wszerz
wstecz do przodu i z powrotem
Dużo języków
jak ryb w wodzie
*********
Vielsagend offen und un-
sagbar tief ist der willige Ort
der Begegnung zweier Zungen
wovon eine gar nichts empfindet
und nun die zweite das Doppelte
will muss kann moechte soll hätte
stillschweigend erfinden sollen um zu sagen,
aussagen, vorsagen, nachsagen, absagen und zusagen
an der zweiten vorbeisagend hineinsagen
eins sagen
